Duża, pusta sala...

Drzwi...

Pamiętam.

Ta duża, pusta sala.

Pamiętam.

Między chaosem myśli, waleniem pękającego serca,

nocą za oknem.

Ty, tam, sam. Ukryty...

Zamknięte oczy, chłodne dłonie, twarz napiętnowana

cierpieniem, strachem i samotnością.

Wciąż pamiętam, nie mogę zapomnieć.

Muszę pamiętać, czy chcę?

I wciąż to czuję.

Ból, niedowierzenie, gniew, wyrzuty, rozpacz,

zimno, strach...

I Twoja twarz, inna, a wciąż ta sama.

I Twoje dłonie, te same, lecz inne.

Łomot serca, wiotkie nogi, przerażenie.

I Ty...

Byłeś tam wciąż,

a jednak Cię nie było.

Nie byłeś, lecz teraz jesteś.

Jesteś i na długo pozostaniesz...