Najlepsze teksty powstają przy najmocniejszych emocjach...

Ktoś kiedyś mi powiedział, albo podświadomie sama to powiedziałam ... Nie pamiętam, w każdym razie, jeśli będziesz miewać takie chwile, że nie będziesz w stanie się podnieść, kiedy nie będziesz mieć siły ani chęci do zrobienia czegokolwiek, kiedy będziesz po prostu leżeć i płakać, mając najróżniejsze myśli - zacznij pisać. Daj temu upust. Wtedy powstają najlepsze teksty, najlepsze dzieła. Napisz choćby dla samej siebie, napisz dla innych. Między wierszami ukryj swój ból, tęsknotę, niezadowolenie, irytację. Każdą emocję, która spędza Ci sen z powiek, każdą emocję, którą chowasz przed światem. Ten lub ta, która przeżywa to samo, dokładnie zrozumie o co Ci chodzi. Cała reszta przeczyta ten tekst i albo powie, że jest fajny, albo, że jest do dupy, bo jest w takim okresie swojego życia, w którym nie rozumie, nie czyta między wierszami. Na to nic nie poradzisz, pisz dla siebie, dla garstki osób, po co Ci wszyscy, znajdź tych, którzy rozumieją...

Wyobraź sobie faceta ze szczerym uśmiechem, z prostym zgryzem, z dużymi oczami, nienaganną fryzurą. Faceta, który jest dobrze zbudowany, ale bez przesady, dobrze ubrany, ma świetną pracę, nie musi się niczego obawiać. Faceta, który potrafi  komplementować, rozmawiać, jest czuły, męski, można go słuchać, pięknie się wysławia i jedyne czego mu brakuje to kobiety, żeby móc ją przytulać, na rękach nosić, jeździć z nią w różne podróże, nawet na koniec świata, całować, być, dotrzymywać obietnic, kochać nad życie, nie zostawiać i pomagać. Facet marzenie mówisz ? Może i tak, ale czy taki istnieje? Taki jeszcze się taki nie urodził, który by miał wszystkie najlepsze cechy i żadnych wad. Nie szukaj faceta z najlepszymi cechami. Znajdź takiego z wadami, które jesteś w stanie zaakceptować, jeśli takiego znajdziesz wszystkie dobre cechy, które w sobie ma będziesz kochać, będziesz szczęśliwa. Oczywiście nie zawsze, bo przecież życie nie jest usłane płatkami róż, ale będzie Ci z nim dobrze. Będziecie tworzyć dobry związek, a może na codzień będziecie się całkiem  dobrze dogadywać. Może też będziecie jeździć w podróże małe i duże, może okaże się, że ma więcej pozytywnych cech niż na początku Ci się wydawało. Może stanie się miłością Twojego życia, choć do niedawna sądziłaś, że ideały nie istanieją.

Dotyk... bicie serca... uśmiech na twarzy... i to szczęście w jej oczach... nawet nie wiesz kim dla niej jesteś... oparciem, westchnieniem, czułością, marzeniem, miłością, uśmiechem, przyjacielem, kochankiem, pomocą, spojrzeniem, szczęściem... wiele by tu pisać - życiem. Widziałem ją ostatnio ... wcześniej smutek w oczach przepełniał ją całą, widać było, że cierpi, a teraz ? Teraz jest nie do poznania... nawet widziałem jak się uśmiecha, wcześniej praktycznie nigdy tego nie robiła... dużo się zmieniło... cieszę się, że tak się stało, nie powiem byłem już trochę zmęczony uważaniem na nią... mam nadzieję, że się nią zajmiesz, że będziesz o nią dbał jak nikt inny, że będziesz sprawiał uśmiech na jej twarzy, że będzie budzić się i kłaść szczęśliwa, że nie będę jej już potrzebny ... pamiętaj o jednym ... i tak będę miał Cię na oku...

~ Jej zmęczony Anioł

I wish I kissed him

I wish to look in his eyes... I wish to touch his neck... I wish to kiss his lips... I wish to see him happy... I want him to look at me like last time... I want him to like me like last time... I want him to make me happy like last time... I want him to be by my side... I want him to be with me... I want him to take care about me... I want him to kiss me like this one day... it was so amazing... now it’s gone... tell me why... tell me something... what goes wrong...

Za każdym razem tak samo boli... za każdym razem chciała sie przed tym bronić, ale z każdym kolejnym ciosem jest coraz gorzej... wcześniej już wspominałem, że artystów nie zrozumiesz... ona jest artystką, zawsze była... nigdy nie widziałeś jej łez, nigdy nie widziałeś jak ucieka, nigdy nie widziałeś cierpienia, nigdy nie chciałeś widzieć tego wszystkiego... zawsze zajmowałeś się sobą... nawet się nie starałeś zrozumieć... czasem miewales przebłyski, kiedy miała prawdziwy uśmiech na twarzy, to nigdy jednak nie trwało długo... po co to wszystko ... z zabawek powinieneś już dawno wyrosnąć... spada na dno... niedługo utonie... już jej nie pomożesz...

Jakie to smutne kiedy ludzie muszą kłamać, żeby nie być „gorszymi”, muszą się przechwalać, żeby nie być wyśmiani. Muszą na siłę się dowartościowywać, żeby nie mieć jeszcze większych kompleksów. Na siłę udają kogoś kim nie są, tylko po to, żeby się przypodobać innym. Dzień w dzień zatracają siebie pod maską, czasem jest już za późno i nawet w zaciszu swoich czterech kątów, kiedy nie ma zupełnie nikogo nie są w stanie jej zdjąć. W oczekiwaniu na lepsze jutro coraz bardziej wierzą w to, że maska jest częścią ich samych, że tej maski już nie ma, że przecież wszystko jest w porządku... nie czekaj na lepsze jutro... napraw to dziś... nie znajdziesz odpowiedniego czasu... chcesz cos zmienić-zmień to, chcesz cos naprawić-napraw to, chcesz powiedzieć prawdę-powiedz ją. Rób tak jak uważasz byle nie ranić przy tym  innych i wtedy będzie dobrze.

Są noce i dni które spędza samotnie, nie wiedząc czemu, wciąż nic się nie zmieniło. Nie wiesz jak to jest, nigdy nie czułeś tego co ona, nie wiesz ile słowa potrafią znaczyć, nie wiesz jak negatywne emocje potrafią ruszyć artystę do działania... jednak artyści mają to do siebie, że często się zapętlają, wpadają w nałogi, nie myślą o konsekwencjach, żyją tu i teraz, nie liczy się dla niech to co odległe. Nie wiesz jak to jest... nie masz tej wrażliwości, tej prawdziwości, nie nosisz w sobie tak wiele, nie masz o czym pisać. Miałeś całkiem spokojne i wygodne dzieciństwo, mawiała ze Ci cieżko, ale zastanów się czy aby napewno. Miałeś problemy jak każdy, w tamtych chwilach uważałeś je za jedne z najgorszych, jak każdy, ale przeszedłeś przez to wszystko, prawda ? A artyści co robią? Wracają do wspomnień, często po to by napisać cos dobrego, te wspomnienia potrafią doprowadzać do łez. Nie dowiesz sie jak to jest. Urodziłeś się w dobrym miejscu i czasie, artysta nie. Wszystko widzi inaczej... i tak nie wiesz o co mi chodzi ... jestem artystą? A może Tobą? Zastanawiałeś się kiedyś kim jest Twój wewnętrzny głos ? Kim jest osoba która teraz Ci czyta ten tekst? Utożsamiasz się z autorem ? Widzisz puste słowa ? I tak nie wiesz co chodzi... nie urodziłeś się artystą. Nigdy nie zrozumiesz.